زمان مطالعه مطلب: 9 دقیقه

بیمارستان‌ همیشه از جمله مراکز پر‌مصرف برق است!

بیمارستان‌‌ها کمتر از یک درصد کل ساختمان‌های تجاری را تشکیل می‌دهند.
این آمار برای سامانه مصرف انرژی ساختمان‌های تجاری (CBECS) در سال 2003 است.
درحالی که همین میزان کم بیمارستان‌‌ها، 4.3 درصد کل انرژی عرضه شده در بخش تجاری را مصرف می‌کند.
البته که نتایج این مطالعات و آمارها اصلا چیز تازه و عجیب و غریبی نیستند. بیمارستان‌ها 24 ساعت شبانه‌روز در هفت روز هفته باز هستند.

هزاران بیمار، همراه بیمار، کارمند و پرسنل هرروز با بیمارستان‌ها سروکار دارند

اینجا مکانی است که تجهیزات پزشکی پیشرفته و فناوری آزمایشگاهی آن با برق کار می‌کند. جایی که تهیه و ذخیره غذا،
پاکسازی و ضدعفونی تجهیزات پزشکی و تامین سرمایش یا گرمایش ساختمان برق لازم دارد.

نکته مهم اینکه، زندگی و جان بسیاری از بیماران در بیمارستان‌ها به برق بستگی دارد.

 

قطع برق بیمارستان‌ها دست کمی از فاجعه ندارد. پزشکان، پرستاران، و جراحان برای اینکه کارشان را درست انجام دهند به نور و روشنایی نیاز دارند.
دستگاه ها و تجهیزات حیاتی که به بیمارها وصل می‌شوند تا آن‌ها را زنده نگه دارند با برق کار می‌کنند.

تجهیزات پزشکی باید پیش از مصرف استریل شوند. با تمام این اوصاف، تصور کنید که بیمارستانی فقط چند دقیقه کوتاه بدون برق بماند، چه حجمی از تبعات مخرب به بار می‌آید!!

ژنراتورهای اضطراری در بیمارستان

بیمارستان ها برای حل این مشکل و پیشگیری از قطع برق، سراغ ژنراتورهای اضطراری می‌روند.

به طورکلی برای اطمینان از اینکه بیمارستان‌ها همیشه آمادگی مقابله با بحران و شرایط اضطراری را دارند،
قوانین و مقررات سفت و سختی برای الزامات برق اورژانسی بیمارستان‌ها اعمال می‌شود.

ضرورت وجود دیزل ژنراتورها در صنعت بهداشت و درمان بر همه آشکار است. ما در این مقاله اشاره‌ای به الزامات و استانداردهای ژنراتورهای بیمارستانی خواهیم داشت
و باهم بررسی می‌کنیم که چطور این مقررات و ضوابط به پیشگیری از فاجعه کمک می‌کنند.
همچنین روش‌های آماده سازی ژنراتور در مواقع بروز بحران و قطع برق را هم بررسی خواهیم کرد.

آیین‌نامه ایمنی جان انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA)

اگر بیمارانی در بیمارستان و مرکز درمانی شما هستند که به سیستم پشتیبان حیات وابسته‌اند،
حتما باید آیین‌نامه ایمنی جان انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA) یا ماده 101 را رعایت کنید.

این ماده برای بیمارستان‌ها و سایر مراکز درمانی مثل خانه‌های سالمندان است و براساس آن،
این مراکز در صورت رعایت شرایط زیر، می‌توانند به ژنراتورهای اضطراری مجهز شوند:

• نگهداری و تست مدار
• نگهداری از باتری‌ها
• انجام منظم و دوره‌ای آزمایش‌‎ها
• استخدام و آموزش پرسنل مجرب برای تعمیر و نگهداری ژنراتورها

استانداردهای ژنراتور

ژنراتور مراکز درمانی و پزشکی باید یکی از دو استاندارد زیر را داشته باشد.

1. NFPA 99

ژنراتورها در استاندارد NFPA 99، به عنوان جزیی از سیستم برق ضروری تلقی می‌شوند.
این سیستم برق ضروری به تمام قطعات برقی و الکتریکی اطلاق می‌گردد که برای تامین برق مورد نیاز
حین بی‌برقی طراحی و تعبیه شده و هرگونه اختلال در سیستم برق کنونی را به حداقل می‌رسانند.

بسته به سرویس و خدماتی که این مراکز ارائه می‌دهند و اینکه از سیستم‌های پشتیبان حیات استفاده می‌کنند یا خیر،
الزامات سیستم برق ضروری متفاوت خواهد بود.

برای مثال NFPA 99، الزامات سیستم برق ضروری را به سه نوع تیپ 1، تیپ 2 و تیپ 3 تقسیم می‌کند.

براساس استانداردهای انجمن ملی حفاظت از آتش تمام بیمارستان‌هایی که سیستم برق اضطراری دارند باید الزامات و استانداردهای سیستمی تیپ 1 را رعایت کنند.

2. NFPA 110

برخلاف استاندارد قبلی، NFPA 110 ژنراتورها را بخشی از سیستم
تامین برق اضطراری (EPSS) می داند. با این اوصاف، دو تعریف خواهیم داشت:

• تامین برق اضطراری (EPS): که منبع نیروی الکتریکی (برق) سیستم تامین برق اضطراری است.
• سیستم تامین برق اضطراری (EPSS): کل سیستم‌ برقی از جمله هادی‌ها (رسانا)، وسایل حفاظتی، کلیدهای انتقال و امثالهم.
  تامین برق اضطراری، منبع تامین سیستم تامین برق اضطراری محسوب می‌شود.

براساس NFPA 110، سیستم تامین برق اضطراری به دو دسته سطح 1 و سطح 2 تقسیم می‌شود که هر سطح استانداردهای خودش را دارد.

مثلا سیستم‌های سطح 1 باید زمانی نصب شوند که خرابی و از کار افتادن تجهیزات ممکن است به قیمت جان انسان‌ها تمام شود
یا صدمات جدی به بار بیاورد. سیستم‌های سطح 2 زمانی نصب می‌شوند که از کار افتادن سیستم تامین برق اضطراری چندان خطری برای جان انسان ندارد.

نگهداری و آزمایش

فرقی نمی‌کند که ژنراتورها و تاسیسات مرکز بهداشتی یا بیمارستانی شما براساس استاندارد NFPA 99 کار کنند یا NFPA 110،
در هر صورت آزمایش و نگهداری مرتب و دوره‌ای ژنراتورها لازم و ضروری است. این دستورالعمل‌ها را به ذهن بسپارید:

• کتابچه‌های راهنما: سایت شما باید حداقل دو مجموعه از دستورالعمل‌های دقیق در سایت داشته باشد.
• استانداردها: تمام عملیات نگهداری و آزمایش باید در محدوده دستورات و مقررات رسمی باشند.
• ابزار: باید ابزار و تجهیزات مناسب برای آزمایش و نگهداری در سایت داشته باشید.
• پرسنل: برای انجام عملیات آزمایش و نگهداری باید کارکنان و پرسنل کاملا مجربی داشته باشید که تمام آموزش‌های لازم را دیده باشند.
• بازرسی‌های هفتگی: پرسنل مجرب باید به صورت هفتگی ژنراتورها را بازرسی کنند تا مطمئن شوند که ژنراتورها درست و مطابق استاندارد کار می‌کنند.
• آزمایش ماهانه: ژنراتورها باید دست کم ماهی یک بار آزمایش شوند تا مطمئن شوید که درست کار می‌کنند و در مواقع اضطراری می‌توانید به آن‌ها اتکا کنید.

استانداردهای برق اضطراری

یکی از استانداردهای بسیار مهم در رابطه با ژنراتورهای اضطراری، زمان واکنش است.

یعنی ژنراتورها باید پیش از اینکه خیلی دیر شود و ضرر و آسیب‌های زیادی وارد نشده شروع به کار کنند.

براساس جدیدترین استانداردها، برق اضطراری بیمارستان‌ها باید طی ده ثانیه از زمانی که برق می‌رود به کار بیفتد و روشن شود.

افزون براینکه، بیمارستان‌ها ملزم هستند که به اندازه مجموعا 96 ساعت کار ژنراتورها سوخت کافی
در خود بیمارستان ذخیره کنند چرا که ممکن است قطع برق چند روزی طول بکشد.

همان‌طور که در بالا اشاره شد بازرسی‌های هفتگی و آزمایش‌های ماهانه کمک می‌کنند که مطمئن شوید ژنراتورها مطابق با استاندارد هستند.
اگر در آزمایش یا بازرسی مشخص شد که ژنراتوری ایراد و عیبی دارد، باید تعمیر یا تعویض شود.

خطرات ناکافی بودن برق پشتیبان

یکی از بدترین سناریوهای ممکن در محیط‌های درمانی مثل بیمارستان‌ها این است که ژنراتورهای اضطراری کار نکنند!

بیمارستان‌ها برای انواع سیستم‌ها و دستگاه‌های خود به برق نیاز دارند و این برق باید به میزان کافی باشد.
هرگونه تاخیر و وقفه در بیمارستان نه فقط جان آدم‌ها را به خطر می‌اندازد بلکه وقت و سرمایه مالی را هم هدر می‌دهد.

قطع برق ناشی از طوفان سالانه 20 تا 55 میلیارد دلار برای ایالات متحده آمریکا هزینه دارد.

در ادامه صرفا تعدادی از پیامدهای جدی ناشی از قطع برق در مراکز بهداشتی را آورده‌ایم.

1. قطع برق دستگاه‌های پشتیبان حیات

در بیشتر بیمارستان‌ها بیماران زیادی هستند که برای زنده ماندن به دستگاه‌های پشتیبان حیات وصل می‌شوند.
حالا فرض کنید که برق این دستگاه‌های حیاتی قطع شوند، بلافاصله شمار زیادی از بیماران جان‌ خود را از دست می‌دهند.

فرقی هم نمی‌کند که بیمار مدت‌هاست که به خاطر شرایط بحرانی در بیمارستان بستری شده یا به تازگی به خاطر بیماری یا آسیب جدی و وخیم در بیمارستان بستری شده است،
در هر صورت زنده ماندن این بیماران که حال وخیمی دارند در حال حاضر وابسته به این دستگاه‌ها است!

در شرایطی که وخامت اوضاع تا به این حد زیاد است، برق اضطراری حتما باید ده ثانیه بعد از قطع جریان برق روشن شود.

اگر برق بیشتر از ده ثانیه قطع بماند، شاید برای برخی بیماران خیلی دیر باشد، حتی اگر بعد از ده ثانیه جریان برق وصل شود.

2. نبود نور

اتاق عملی را فرض کنید که دارند عمل جراحی قلب باز روی بیماری انجام می‌دهند و ناگهان برق قطع می‌شود.

طبیعی است که جراحان برای انجام چنین عمل ظریف و حساسی به نور کافی نیاز دارند.
بدون نور که جراح نمی‌تواند قدم از قدم بردارد و کاری انجام دهد.

اینجاست که ژنراتورهای اضطراری که در کسری از ثانیه پس از قطع برق روشن می‌شوند خیال همه را راحت کرده
و جراح به لطف این ژنراتورهای سریع می‌تواند همچنان عمل را ادامه دهد بدون اینکه قطع برق اثر سویی روی بیمار گذاشته باشد.

تمام کارهای پزشکی به نور احتیاج دارند. از پر کردن فرم پذیرش بیمارستان گرفته تا پانسمان زخم‌ها تقریبا همه در تاریکی و بدون نور غیرممکن هستند!

3. قطع ارتباطات

ارتباطات یکی از بخش‌های حیاتی در روند کاری و عملیاتی بیمارستان‌ها محسوب می‌شود.
اگر بیماری تنها و بدون همراه باشد و درد یا مشکلی داشته باشد، باید بتواند کارکنان و پرستاران را خبردار کند تا به دادش برسند.

بدون برق که بیمار هیچ راهی برای صدا زدن پرستاران در مواقع کمک ندارد. در فاصله قطع برق همه چیز بهم می‌ریزد و گاهی عواقب جدی برای بیمار دارد.

آمبولانسی را درنظر بگیرید که می‌خواهد بیماری را به بیمارستان برساند. در شرایط معمول،

کارکنان آمبولانس برای آماده‌سازی مقدمات ورود بیمار مرتب با کارکنان بیمارستان در تماس هستند.
حال اگر به خاطر قطع برق امکان ارتباط نباشد، احتمالا بیمار درمان لازم را دریافت نمی‌کند.

4. کاهش ایمنی

قطع برق، میزان ایمنی را در هر جایی کاهش می‌دهد. بدون نور و روشنایی، اصلا نمی‌توانید ببینید که کجا می‌روید و چه کاری انجام می‌دهید،
معمولا در چنین مواقعی میزان تصادفات بیشتر می‌شود. در بیمارستان‌ها هم که معمولا بیماران با حال وخیم زیاد هستند،
وقتی برق قطع می‌شود خطر افتادن دستگاه‌های پزشکی ظریف، بیشتر می‌شود و حتی احتمال آسیب دیدن همراهان بیمار هم بالاتر می‌رود.

سیستم‌های امنیتی هم بدون برق درست کار نمی‌کنند. قطع سیستم‌های ایمنی هم یعنی هرکسی می‌تواند وارد یا از بیمارستان خارج شود.

چطور ژنراتورهای برق اضطراری را آماده نگه داریم؟

هیچ کس نمی‌تواند بفهمد که برق چه زمانی قطع می‌شود. البته که با آمادگی برای شرایط بحرانی می‌توانید از وقوع بحران پیشگیری کنید.

کافی است نکات زیر را رعایت کنید تا اطمینان حاصل نمایید که ژنراتورتان برای مقابله با حوادث احتمالی آتی آماده است.

1. استانداردهای لازم را رعایت کنید!

قطعا وقتی استانداردی تعیین می‌شود حتما دلیلی دارد. مقامات معتقدند که این استانداردها
بهترین راه ممکن برای قابل اعتماد و پایدار بودن سیستم برق اضطراری‌تان هستند.

این استانداردها لازم و ضروری هستند و حتما باید رعایت شوند هرچند که فراتر رفتن از استانداردهای تعیین شده
و رعایت بیشتر نه تنها به ضرر کسی نیست بلکه بهتر هم هست.

مطمئن شوید که ژنراتورهای اضطراری دیزلی بیمارستان‌ می‌توانند برق مورد نیاز سیستم‌ها را تامین کنند
و سیستم برق اضطراری شما این قابلیت را دارد که حداکثر طی 10 ثانیه پس از قطع جریان برق، شروع به کار کند.

مانند هر استاندارد ایمنی، شاید با رعایت این استاندارد فکر کنید که دیگر اتفاق بد و فاجعه باری برایتان نمی‌افتد
و همه چیز بر وفق مراد است. اما فریب این وسوسه‌ها را نخورید.

استانداردهای ایمنی برای حفظ ایمنی و سلامت تک تک افراد حاضر در بیمارستان شما هستند.

حادثه که خبر نمی‌کند، شاید ناگهان اتفاق بدی بیفتد و همه چیز بهم بریزد، پس باید برای هرچیزی آمادگی داشته باشید.

براساس مقررات، بیمارستان‌ها باید ژنراتور اضطراری داشته باشند. اگر دو ژنراتور یدکی داشته باشید که چه بهتر.

به این ترتیب اگر یکی از ژنراتورها از کار بیفتد، آن یکی ژنراتور یدکی می‌تواند برق مورد نیاز را تامین کند.
کار که از محکم کاری عیب نمی‌کند، هم حداقل استاندارد را رعایت کردید و هم دو قدم جلوتر از استاندارد رفته‌اید.

 

2. هفتگی ژنراتورها را بازرسی کنید

تقریبا غیرممکن است که بدانیم ژنراتورها چه زمانی خراب می‌شوند. به خاطر همین بهتر است که به صورت منظم و دوره‌ای آن‌ها را بررسی کنید
و مطمئن شوید که هیچ‌کدام از قطعات خوردگی، پوسیدگی، زنگ‌زدگی، نشتی یا شکستگی نداشته باشند یا اینکه نیازمند تعویض نباشند.

بازهم می‌گوییم که حادثه خبر نمی‌کند، هرلحظه امکان دارد که ژنراتور به خاطر مشکلی از کار بیفتد، به همین دلیل بازرسی و چک منظم و دوره‌ای تا این حد اهمیت دارد.

البته اوضاع آنقدرها هم ترسناک نیست! خبر خوب اینکه بیشتر مشکلاتی که باعث خراب شدن و از کار افتادن ژنراتورها شده یک شبه روی نمی‌دهند.
وقتی ژنراتور را هفتگی بررسی کنید سریع متوجه مشکل شده و پیش از جدی شدن آن را برطرف می‌کنید.

مثلا می‌بینید که قطعه‌ای فرسوده و کهنه شده، یا یک قسمت دچار زنگ زدگی و پوسیدگی شده است.

پیش از اینکه اوضاع وخیم تر شده و مشکلات بدتری پیش بیاید می‌توانید آن قطعات را عوض کنید.

3. آزمایش‌های ماهانه انجام دهید

بررسی‌ها بخش مهمی از فرایند آماده‌سازی برای مقابله با شرایط بحرانی هستند اما این تازه نیمی از ماجرا است.
نیم دیگر راه‌حل، انجام آزمایش است. علاوه بر اینکه ژنراتورها باید به ظاهر سالم و بدون عیب باشند، عملا باید آن‌ها را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که درست کار می‌کنند.

 

4. به کارکنان‌ خود آموزش دهید

یکی از مراحل مهم آمادگی برای بحران این است که کارکنان باید بدانند که چطور با مشکل قطع برق کنار بیایند.
کارکنان باید به کار‌انداختن، بررسی، آزمایش و نگهداری ژنراتورها را بلد باشند. همه این‌ها به شما بستگی دارد که آموزش مناسب مورد نیاز را در اختیارشان قرار دهید.

برای آموزش کارکنان‌تان از نیروهای متخصص و حرفه‌ای کمک بگیرید و منابع مورد نیاز را در اختیارشان قرار دهید، و آن‌ها را در جریان جدیدترین پیشرفت‌های این حوزه قرار دهید.

وقتی بدانید که تعدادی متخصص مجرب و ورزیده مسئول مراقبت از ژنراتورها هستند خیال خودتان و کل بیمارستان راحت می‌شود.

5. به محل نصب ژنراتورها دقت کنید

صرفا خرید ژنراتور مورد نیاز کافی نیست، بلکه باید محل مناسبی هم برای نصب آن‌ها پیدا کنید.

برای اینکه بیشترین استفاده را از این منابع برق یدکی ببریم باید مراقب باشید که آن‌ها در جاهایی مثل سقف یا زیرزمین نصب نکنید!

ژنراتورها باید در مقابل شرایط جوی شدید و حوادثی مثل آتش سوزی، سیل، زلزله و امثالهم در امان باشند.
توصیه می‌کنیم که ژنراتورها را بالاتر از سطح زمین در جایی امن، خشک و عایق نصب کنید.

6. سوخت کافی ذخیره کنید

مهم‌تر از تمام این موارد، باید میزان سوخت مناسبی برای ژنراتورها تامین کنید.

برای تامین 96 ساعت برق اضطراری بیمارستان باید مقدار زیادی سوخت با کیفیت برای ژنراتور درنظر بگیرید.
زندگی و جان افراد زیادی به ژنراتورهای شما بستگی دارد، به همین خاطر مهم است که وقتی زمانش می‌رسد، کارشان را به درستی انجام دهند.

 

زمان مطالعه مطلب: 4 دقیقه

صنعت بهداشت و درمان

صنعت بهداشت و درمان مانند: مراکز درمانی و بیمارستان‌ها به عنوان سیستم پشتیبان و حمایت از
زندگی جوامع حین وقوع بحران یکی از حساس‌ترین صنایع به‌شمار می‌آیند.

قطع برق در هرجایی به‌خصوص در شب هنگام، باعث به وجود آمدن مشکلات خاص در آن محل می‌شود،
به طور مثال قطع برق در یک سینما موجب تاریکی مطلق می‌شود،

آسانسورها از کار میفتند، چراغ سالن‌ها خاموش می‌شوند و در این حالت مردم به دلیل احساس ناامنی در تاریکی
می‌خواهند خود را از آن منطقه نجات بدهند، موجب ایجاد همهمه و خطرات ناشی از آن می‌شود.

قطع برق و زمان بحران در بیمارستان!

آنچه که مدیران ساختمان‌های عمومی همانند بیمارستان‌ها، هتل‌ها، مگامال‌ها و …. باید به آن توجه زیادی داشته باشند
این است که در هنگام قطع برق و بروز بحران بتوانند به سادگی آن را کنترل کنند.

همه می‌دانیم که وقتی عملکرد در صنعت بهداشت و درمان مانند: بیمارستان‌ها یا درمانگاه‌ها به‌خاطر قطع برق از کار بیفتند؛ بسیاری از بیماران خاص و اورژانسی
مانند: بیماران در بخش مراقبت‌های ویژه در معرض خطر خواهند بود،

زیرا دستگاه‌های پشتیبانی‌کننده زندگی؛ مانند: پمپ‌های اکسیژن با کوچکترین قطعی برق از کار میفتند.

بنابراین برای دردسترس نگه داشتن دستگاه‌های حیاتی و سایر ابزار درمانی ضروری که به بیماران متصل‌اند، به برق اضطراری نیاز داریم.

در اینجاست که اهمیت بسیار بالای دستگاه‌های دیزل ژنراتور در مراکز درمانی مطرح می‌گردد.

ظرفیت مصرفی متناسب با بیمارستان

وقتی جریان برق قطع می‌شود،بیمارستان‌ها برای تامین برق و روشن ماندن دستگاه‌ها و تجهیزات همیشه از دستگاه‌های دیزل ژنراتور
به عنوان برق اضطراری استفاده می‌کنند و توان خروجی یک دستگاه دیزل ژنراتور باید مطابق با ظرفیت مصرفی یک بیمارستان
و چه بسا بالاتر از آن در نظر گرفته شود که بتوانند به راحتی برق کافی برای تامین کل آن ساختمان را داشته باشد.

نیاز به ژنراتورها در صنعت بهداشت و درمان، اولویت نخست محسوب می‌شود و این تفاوتی ندارد که دلیل قطع برق چه حادثه‌ای می‌تواند باشد،
در زمان قطعی برق، مردم باید مطمئن باشند که برق بیمارستان‌ها قطع نمی‌شود و در صورت بروز چنین حوادثی،
بیمارستان برق اضطراری را از منبع دیگری تامین می‌کند.

برخلاف ژنراتورهای معمولی که برای تامین برق منازل به کار می‌روند، نوع متفاوتی از ژنراتورها در صنعت بهداشت و درمان استفاده می‌شود.

دو نوع اصلی دیزل ژنراتور در صنعت بهداشت و درمان

نظارت و پایش بر ژنراتور بیمارستان‌ها بسیار بیشتر و دقیق‌تر است به‌علاوه اینکه گنجایش بیشتری هم دارند.
دو نوع اصلی ژنراتورهایی که در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند عبارتند از :

• سوخت گاز طبیعی
• سوخت گازوئیلی

سوخت گاز طبیعی

نوع اول، ژنراتورهایی که با گاز طبیعی کار می‌کنند؛ که در اصطلاح به آنها موتور ژنراتور گازسوز گفته می‌شود،
نگهداری این مدل دستگاه‌ها همانند دستگاه‌های دیزل ژنراتور گازوئیل سوز می‌باشند؛
که کارشناس و یا اپراتور می‌بایست رسیدگی‌های لازم را مطابق با جدول زمان‌بندی عملکرد دستگاه پیش ببرد
این در حالی است که از نظر اکثر شرکت‌های تاسیساتی، این نوع ژنراتورها گزینه مناسبی برای تامین برق اضطراری در مواقع اورژانسی و قطع برق نمی‌باشند.

سوخت گازوئیلی

نوع دوم، ژنراتورهای پرکاربرد برای تامین برق اضطراری یا صنعتی، دیزل‌های احتراقی با سوخت گازوئیل می‌باشند.
یک مخزن پر از سوخت گازوئیل می‌تواند حدود 8 الی 12 ساعت برق کامل یک بیمارستان را تامین کند.

ژنراتورها با سوخت گازوئیلی، بسته به توان خروجی دستگاه و میزان مصرف یک بیمارستان و حجم سوخت ذخیره شده در محل،
می‌توانند تا 24 ساعت برق پشتیبان را تامین کنند.

استفاده هم زمان از دو نوع اصلی دیزل ژنراتور در بیمارستان‌ها

باتوجه به حساسیت‌های یک بیمارستان، می‌توانند از 2 یا چند دستگاه دیزل ژنراتور در کنار هم به صورت موازی استفاده کنند
که اگر حتی بنا به دلایلی دستگاه دیزل ژنراتور شماره یک در مدار قرار نگرفت، دستگاه شماره دو وارد مدار بشود و برق پشتیبان را تامین نماید.

در صنعت بهداشت و درمان باتوجه به اینکه قطع برق معمولا غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده اتفاق می‌افتد، امنیت و ایمنی بیمارانی که وضع جسمی وخیمی دارند
قطعا در اولویت قرار دارد و ژنراتورها تضمین می‌کنند که قطع برق کوچکترین خللی در روند مراقبت از این بیماران ایجاد نخواهد کرد.

اهمیت و کاربرد دیزل ژنراتور در صنایع مختلف

منازل مسکونی

قطع جریان برق در خانه‌ها نیز کاملا ناراحت کننده می‌باشد. زمانی که جریان برق کل منطقه برای مدتی قطع می‌شود،
این نیز منبع اصلی بروز مشکلات جدی دیگری خواهد بود. مهم‌ترین این مشکلات هم قطع برق بیمارستان‌ها است.

در صورتی که بیمارستان‌ها برق نداشته باشند، جان بیماران بدحال بخصوص در اتاق عمل به خطر می‌افتد.
مانیتورها، کپسول‌های اکسیژن و سایر تجیهزات پزشکی ارزشمند از کار می‌افتند و این موجب خطرات جدی می‌گردد.
خوشبختانه امروزه اکثر بیمارستان‌های مدرن مجهز به ژنراتورهای برق اضطراری می‌باشند.

مرکزداده و شبکه ارتباطی

یکی دیگر از دغدغه‌ها در زمان قطع برق، شبکه‌های ارتباطی است. با قطع برق شبکه، اینترنت و عملکرد موبایل‌ها هم از کار می‌افتند.
قطع شدن موبایل یعنی مردم نمی‌توانند با اورژانس تماس بگیرند. از دست رفتن و حذف داده‌ها نیز از مشکلات دیگری است که به خاطر قطع برق پیش می‌آید.

قطع سرورها در مراکز داده حتی به صورت موقتی هم باعث می‌شود که میلیون‌ها اطلاعات و سند برای همیشه حذف و مفقود شوند.
این مسئله بحرانی نه تنها در صنعت بهداشت و درمان بلکه صنایع مالی‌، بانکداری و بازار سهام و غیره را نیز تهدید می‌کند.

زمان مطالعه مطلب: 5 دقیقه

استخراج بیت کوین به فرایندی گفته می‌شود که طی آن با استفاده از سخت‌افزارهای خاص کامپیوتری در شبکه بیت‌کوین ، قادر به حل مسائل رمزنگاری‌شده ، تأیید 51% صحت یک تراکنش و نهایتاً ایجاد یک بلوک در زنجیره بلوکی (بلاک چین) است. افرادی که مجهز به این سخت‌افزارها در شبکه بیت کوین هستند، با تأیید تراکنش و تولید بلوک ، مقداری بیت کوین (بنا‌به میزان سختی شبکه در لحظه) به عنوان پاداش دریافت خواهند کرد.

درست مانند ارزهای رایج ملی‌ها مثل دلار ، بیت کوین به خودی‌خود ارزشی ندارد. مانند یک دلار، ارزشمندی بیت‌کوین هم فقط به دلیل اعتبار آن در نزد کاربرانش است که باعث عرضه و تقاضا می‌شود.

ممکن است زمانی که اصطلاح «استخراج بیت کوین» گفته می‌شود، در ذهن خود سکه‌هایی را مجسم کنید که از دل زمین بیرون کشانده می‌شوند اما بیت کوین فیزیکی نیست. بنابراین دلیل آن که آن را استخراج یا ماینینگ می‌نامیم این است که استخراج بیت کوین هم به نوعی از نظر فلسفی بی‌شباهت به استخراج طلا نیست. به این صورت که بیت کوین‌ها در طراحی پروتکل وجود دارند (مثل طلا که در معادن وجود دارد) اما هنوز قابل دسترسی نیستند (مثل طلاهایی که هنوز از دل خاک بیرون کشیده نشده‌اند).

بر اساس پروتکل یا همان قوانین بیت کوین ، فقط تعداد ۲۱ میلیون واحد از آن وجود خواهد داشت و نه به آن اضافه می‌گردد و نه از آن کم می‌گردد. استخراج‌کنندگان بیت کوین یا ماینرها کاری انجام می‌دهند که به وسیله آن می‌توانند به بیت کوین‌ دست پیدا کنند.

ماینرها با تولید بلاک‌هایی از تراکنش‌های معتبر و اتصال آن‌ها به بلاک چین پاداش دریافت می‌کنند.

به منظور انجام تراکنش در شبکه بیت‌کوین ، شما به یک کیف پول دیجیتال نیاز دارید. کیف پول بیت‌کوین برنامه‌ای است که اجازه ذخیره و تبادل بیت‌ کوین‌ را به شما می‌دهد . این کیف پول می‌بایست حتما مجهز به دانگل سخت افزاری جهت افزایش ضریب ایمنی باشد.

امضای دیجیتال چیست؟

در بیت کوین ، کیف پول شما بانک شخصی شماست. برای اینکه تضمین شود که فقط کیف پول مورد نظر بتواند بیت کوین‌های داخل خود را خرج کند، هر کیف پول با نوعی روش رمزنگاری محافظت می‌شود.

در بیت کوین برای خرج کردن دارایی‌‌ها نیاز به یک نوع کلمه عبور است و این کلمه عبور ، امضای دیجیتال نام دارد.

مثل یک امضای دست‌نویس ، امضای دیجیتال معتبر بودن یک پیام را تصدیق می‌کند. اما این کار با استفاده از یک الگوریتم ریاضی خاص انجام می‌شود و کپی و جعل آن را غیرممکن می‌کند.

امضای دیجیتال مانند یک کلمه عبور ساده و ثابت نیست بلکه برای هر تراکنش ، باید امضایی کاملا متفاوت درج شود.

یادتان باشد که در شبکه بیت کوین شما با افراد کاملا غریبه سر‌و‌کار دارید ، بنابراین باید امنیت شما تامین شود و دارایی‌های شما امن بماند.

یک امضای دیجیتال با استفاده از دو کلید جداگانه کار می‌کند. این دو کلید با وجود متفاوت بودن ، مکمل یکدیگر هستند.

کلید خصوصی ، یک امضا تولید می‌کند و با یک کلید عمومی بقیه می‌توانند معتبر بودن امضا را بررسی کنند.

کلید خصوصی را به عنوان کلمه عبور واقعی در نظر بگیرید . امضای دیجیتال مدرکی است که نشان می‌دهد شما کلمه عبور را دارید.

در واقع آدرس‌‌های کیف پول براساس کلیدهای عمومی هستند. بنابراین وقتی شما قصد ارسال بیت کوین دارید در حقیقت به کلید عمومی فرد بیت کوین ارسال می‌کنید.

 

سیستم بیت کوین میزان موجودی حساب‌ها را ذخیره نمی‌کند.

در بیت‌کوین تنها چیزی که ثبت می‌شود تراکنش‌های تایید شده هستند. به عبارت دیگر دفترکل بیت کوین فقط سوابق تراکنش‌های منتشر شده را ذخیره می‌کند.مالکیت در بیت کوین بر اساس تراکنش‌های قبلی تعیین می‌شود.

شبکه بیت کوین تراکنش‌ها را با گذاشتن آن‌ها در بلاک مرتب می‌کند.

هر بلاک دارای تعدادی تراکنش بوده و به بلاک قبلی خود متصل است. طبق این سیستم ، در زمانی مشخص یک بلاک بعد از بلاک قبلی قرار می‌گیرد. به زنجیره‌ای از این بلاک‌ها زنجیره بلاکی یا همان بلاک چین می‌گویند.

هر نود می‌تواند تراکنش‌ها را در یک بلاک قرار دهد و آن‌ها را به دیگر نودها مخابره کند. اما یک شرط دارد و آن این است که نود باید ماینر یا استخراج کننده باشد.

برای اینکه بلاک‌ها به بلاک چین اضافه شوند، هر بلاک باید دارای جواب یک معادله ریاضی پیچیده باشد. تنها راه حل‌کردن معادله، حدس زدن اعداد است. به عمل پیدا کردن معادله بلاک‌ها، ماینینگ می‌گویند.

طرح گرافیکی برای تجسم نودها در شبکه بیت کوین

یک نود در شبکه بیت‌کوین ، کامپیوتر قدرتمندی است که نرم افزار بیت‌کوین را اجرا و با مشارکت در انتقال اطلاعات به حفظ کار شبکه بیت کوین کمک می‌کند. هر کسی می‌تواند با دریافت رایگان نرم افزار بیت‌کوین و اختصاص برق و فضای ذخیره‌سازی کامپیوتر خود ( در حال حاضر بیش از ۱۴۵ گیگابایت) یک نود را اجرا کند. نودها تراکنش‌ها در تمام شبکه پخش می‌کنند.

بعضی از نودها شرایطی ویژه دارند که به آن‌ها نود ماینینگ (همان ماینر) می‌گویند. در ابتدای کار بیت کوین همه نودها ماینر بودند اما امروزه نودهای ماینینگ با نودهای صرفا اعتبارسنج کمی تفاوت دارند. نودهای ماینر ، تراکنش‌ها را در بلاک‌ها جمع آوری و سپس آن‌ها را به بلاک چین اضافه می‌کنند.

اضافه کردن بلاک به بلاک چین مستلزم حل کردن یک معادله ریاضی پیچیده است که فقط با حدس زدن اعداد امکان‌پذیر است.

به ماینری که زودتر از همه پازل را حل کنید جایزه تعلق می‌گیرد!

کامپیوترهای قدرتمند ماینر اعداد را یکی پس از دیگری امتحان می‌کنند تا بتوانند جواب معادله هر بلاک را بدست آورند. راهکاری به نام تابع هش این امکان را فراهم می‌‌کند تا بتوان خروجی را پیش‌بینی کرد. بنابراین ماینرها راهی جز امتحان کردن اعداد در تابع هش ندارند تا سرانجام به نتیجه درست برسند. همچنین هش ایجاد شده باید با چند صفر شروع شود که کار حدس عدد را بسیار سخت می‌کند.

این یک فرایند رقابتی است. اولین ماینری که به جواب معادله و هش صحیح برسد ، برنده می‌شود و آن را به بقیه نودها اعلام می‌کند. بلافاصله تمام ماینرها از کار بر روی آن بلاک خاص دست برمی‌دارند و برای بلاک بعدی دوباره رقابت از سر گرفته می‌شود. به عنوان پاداش این کار، مقداری مشخص از بیت‌کوین که توسط پروتکل تعیین شده است به ماینر برنده تعلق می‌گیرد. ماینر همچنین تمام کارمزد تراکنش‌های یک بلاک را هم دریافت خواهد کرد.

در زمان نوشتن این مطلب پاداش استخراج بیت‌کوین، ۱۲.۵ واحد بیت‌کوین (BTC) است. این پاداش در ابتدای راه‌اندازی بیت‌کوین ۵۰ واحد بود. پس از هر ۲۰۰,۰۰۰ بلاک، پاداش استخراج شبکه نصف می‌شود.

پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۲۰ پاداش استخراج بیت‌کوین نصف شود و به ۶.۲۵ واحد کاهش یابد. از نظر تئوری کم شدن پاداش استخراج بیت‌کوین کمیابی آن را افزایش می‌دهد و باعث افزایش قیمت می‌گردد. اما این موضوع قطعی نیست. تخمین زده می‌شود که استخراج همه واحدهای بیت کوین تا سال ۲۱۴۰ طول بکشد.

زمان بلاک بیت‌کوین ۱۰ دقیقه است ، تقریبا هر ۱۰ دقیقه بیت کوین‌های جدید تولید می‌شوند و به یک ماینر تعلق می‌گیرند.

استخر استخراج چیست؟

امروزه به دلیل گسترش شبکه و دستگاه‌های استخراج قدرتمند ، استخراج مستقیم بیت کوین توسط کمتر کسی امکان پذیر است و اغلب ماینرها به محل‌هایی مجازی به نام استخر استخراج (mining pool) می‌پیوندند.

ماینرهای سراسر دنیا دستگاه‌های استخراج خود را به استخرهای استخراج معتبر متصل می‌کنند و استخر استخراج به نمایندگی از همه و با مجموع قدرت پردازشی که دارد، برای ماینینگ و به دست آوردن پاداش بلاک تلاش می‌کند. در اینجا ماینرها دیگر به طور فردی و مستقیم برای پاداش بلاک به رقابت نمی‌پردازند بلکه نسبت به قدرت پردازشی که دارند، از استخر استخراج به طور مرتب بیت کوین دریافت می‌کنند.

در صورت اقدام به استخراج مستقیم بیت کوین توسط یک ماینر عادی، شانس حل‌کردن بلاک نزدیک به صفر خواهد‌بود.