توصیه هایی برای نصب دستگاه دیزل ژنراتور
برای تضمین عملکرد رضایتبخش دستگاه دیزل ژنراتور، نصب آن باید طبق راهنماییهای نصب استاندارد کامینز انجام شود. در این مقاله راهنما، دستورالعمل نصب دیزل ژنراتور های کامینز ارائه میشود.
نصب دستگاه دیزل ژنراتور منتج به چه مواردی میشود ؟
عملکرد بهینه مطلوب
تعمیر و خدماترسانی آسان
قابلیت دسترسی و زمان کارکرد بهتر دستگاه
شکیلتر بودن دستگاه
در این مقاله راهنما، اطلاعات مربوط به دستورالعملهای نصب دیزل ژنراتور رایج گنجانده شده است و برای تضمین صحت این اطلاعات برای زمان نصب دقت کافی رعایت شده است. در صورت هرگونه تغییر، خطا، و یا حذف و تغییر در استانداردسازی نصب دیزل ژنراتور، عواقب ناشی از آن به عهده آن مجموعه میباشد.
در این مقاله راهنما، اطلاعات مربوط به دستورالعملهای نصب دستگاه دیزل ژنراتور رایج گنجانده شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص شرایط کاربردهای ویژه مانند تغییر در شرایط محیطی، سیستم سرمایش جدید، سیستم خروجی جدید، فرکانس دوگانه و… لطفا با تیم GOEM یا کامینز تماس بگیرید.
مراحل نصب دستگاه باید علاوه بر انطباق با مسائل فنی، با شرایط مقررات قانونی، و صلاحدید استانی، محلی، مرکزی نیز انطباق مناسب داشته باشد.
دستورالعمل های ایمنی :
1. افراد شاغل در بخشهای تعمیر و نگهداری، کار، راه اندازی و نصب دستگاه دیزل ژنراتور باید در این زمینهها مجرب و شایسته باشند. آنها باید همچنین در خصوص مقررات محلی و شرایط قانونی جاری مربوطه متبحر باشند. برای آگاهی از تجهیزات و عملکرد دیزل ژنراتور (از جمله سیستمها و کنترلها، شیرهای دستی و وسایل خاموشی)، پیش از نصب این کتابچه راهنما را با دقت بخوانید که برای عملکرد مؤثر و ایمن، نصب صحیح دستگاه حیاتی است. بسیاری از حوادث نتیجه کوتاهی در نظارت بر رعایت مقررات اساسی ایمنی و احتیاط میباشد.
2. خطرات بالقوه بسیاری وجود دارد که همیشه قابل پیش بینی نیست و ممکن است در حین عملکرد دیزل ژنراتور اتقاق بیفتد. بنابراین، در این مقاله راهنما، تمام شرایط شامل خطرات بالقوه را نمی توان گنجاند.
3. در حین بارگیری و جابجایی دستگاه برای پیشگیری از خسارت به افراد و تجهیزات، احتیاط و اطمینان کامل از سلامت تجهیزات بارگیری حاصل شود. از زنجیر و تسمههای قوی جهت مهارها تجهیزات، و وسایل مناسب و استاندارد برای بارگیری استفاده کنید.
4. فضای دستگاه ژنراتور دیزل باید دارای راههای خروج اضطراری مناسبی باشد. میتوان در اطراف دستگاه یک نقشه خروج اضطراری را نشان داد که همه باید بتوانند آن را ببینند تا در حین آتشسوزی یا حوادث دیگر راهگشا باشد.
5. باید در فضای اطراف دستگاه، وسایل اطفا حریق مناسب تدارک دیده شود.
6. باید علایم خطر بر روی صفحات الکتریکی، سوختی، و روغنی نصب شود.
7. استفاده از ابزار محافظت شخصی مانند عینکها و دستکشهای ایمنی و گوشیهای نوع air plug ، کلاه ایمنی برای محافظت تمام کارکنان و مهندسان موجب افزایش ضریب ایمنی میگردد.
8. از وجود گارد و یا حفاظتهای مناسب بر روی تمام بخشهای متحرک دیزل ژنراتور اطمینان حاصل نمایید.
9. استفاده از ابزارها و مهارهای مناسب در فضای اطراف محل نصب دستگاه توصیه میشود.
10. کابلهای برق در صورت وقوع اتصال کوتاه، در معرض خطر آتشسوزی هستند. احتیاط کافی را در زمان مسیردهی کابلها رعایت کنید، به خصوص کابلهای برق.
11. دمای گاز خروجی دستگاه دیزل ژنراتور حدود 450 تا 550 درجه سانتی گراد است. لولههای خروجی باید روکش و عایق کاری مناسب بشوند.
12. از عدم چکهکردن روغن و سوخت در اتاق دیزل ژنراتور اطمینان حاصل نمائید چراکه باعث آتشسوزی میشوند.
13. حمل سوخت دیزل نیازمند احتیاط کافی است، زیرا آن نیز میتواند باعث آتشسوزی شود.
14. ظرفیت جرثقیل جهت بلندکردن و جابجایی دستگاه دیزل ژنراتور میبایست مطابق با وزن دستگاه و فاصله محل تخلیه دیزل ژنراتور از جرثقیل باشد. محاسبه ظرفیت جرثقیل توسط کارشناسان مربوطه و از روی جدول استاندارد انجام میگردد.
توجه داشته باشید که تخلیه و نصب دستگاه های دیزل ژنراتور در شرایط آب و هوایی بارانی به همراه بادهای تند و شدید موجب افزایش خطرات غیرقابل پیشبینی میشود، لذا به این نکته در هنگام تخلیه دستگاه دقت گردد.
15. اتصال به زمین دستگاه دیزل ژنراتور توصیه میشود. برای این موضوع به توصیههای مربوطه در صفحات بعدی مراجعه شود.
16. ابزار و سایر اشیا فلزی را دور از باتریهای پوشیده نشده نگهداری کنید. برای اجتناب از اتصال باتریها در هنگام کار در اطراف آنها، از ابزار پوشیده شده با نوارهای الکتریکی وینیل استفاده کنید.
17. در مجاورت مخازن سوخت و مخازن گاز مایع اکیدا از هشدار “سیگار کشیدن ممنوع” که به آسانی دیده شود استفاده کنید.
18. مایع روغنکاری موتور، گریس، و خنک کننده موتور باید طبق شرایط مقررات محیطی و لحاظ نمودن MSDS (برگه ایمنی مواد) در محل انتخاب شده دور ریخته شود.
19. مواد مصرفی موتور که در حین تعمیر و نگهداری جایگزین میشوند (مانند فیلترها) نیز باید مانند بند قبل دور ریخته شوند.
20. در مواردی که افراد بر روی دستگاه کار می کنند، باید باتریها را جدا نمود.
21. پیش از هرگونه جوشکاری بر روی دستگاه، تمام اتصالات مهار به سیستم کنترل موتور و PCC را قطع نمایید. کنترل کنندهها و PCB ممکن است بر اثر جریانهای جوشکاری آسیب ببینند. پیش از هر گونه جوشکاری و تعمیر و نگهداری باید باتریهای شروع به کار دستگاه جدا شوند.
22. در حین جابجایی دستگاه با پایههای ضد لرزش بین بیس و ژنراتور موتور، مطمئن شوید که پایههای ضد لرزش دارای قلابهای حمل (نگهدارنده های محکم) هستند تا از آسیب انتقال جلوگیری شود. پیش از شروع به کار ژنراتور دیزل از جدا نمودن قلابها اطمینان حاصل نمایید.
23. در حین تعمیر و نگهداری، باید برچسب زنی و قفل نمودن انجام شود.
توصيههای نصب دستگاه ديزل ژنراتور
الف – مکان :
انتخابهای زیر برای پیکربندی دستگاه قابل کاربرد است:
دستگاه دیزل ژنراتور با محفظه آکوستیک در فضای باز (طرح الف-1)
دستگاه دیزل ژنراتور با محفظه آکوستیک در فضای پوشیده شده (طرح الف-2)
دستگاه دیزل ژنراتور باز در فضای اتاق (طرح الف-3)
الف-1. مکان دستگاه دیزل ژنراتور باید با توجه به الزامات تهویه هوا تعیین شود.
الف-2. در هر جای ممکن، وضعیت دستگاه را طوری تعیین نمایید که باد به داخل خروجی اگزوز یا رادیاتور وارد نشود. در صورت عدم امکان، یک سپر باد نصب شود (طرح الف-4).
الف-3. موقعیت دستگاه باید دور از جو آلوده مانند غبار ذغال سنگ، فومهای اسیدی، غبار سیمان، گرد و غبار سنگ، الیاف پنبه، مواد شیمیایی کوره و… قرار گیرد.
الف-4. در مورد موقعیتهای دارای گرد و غبار (مانند سنگشکن، محیطهای ساخت و ساز، صنایع سیمان، و…) وجود فیلترهای مکش هوا در سایبان و نیز توری شن و ماسه باید با توجه به شرایط محیطی نصب شود.
الف-5. برای استفاده در محیطهای ساحلی و مرطوب ، وجود وسایل گرمکننده هوا الزامی است.
الف-6. دستورالعملهای مربوط به فضا و محل نصب دستگاه.
ب – طرح اتاق (برای فضاهای باز با اکوستیک اتاق) :
ب-1. در حین طراحی اتاق، ملاحظات لازم باید برای دسترسی و سرویسدهی موارد زیر باید انجام شود:
• کابلها؛
• لولهکشی سوخت؛
• منافذ تنفس؛
• زهکشی مایع روغنکاری و خنککننده؛
• خطوط آب خام؛
• تلفات گرمایی؛
• تخلیه هوای گرم؛
• زدودن گرمای سطحی؛
• آلترناتور؛
باید توجه داشت که منافذ تنفس، خارج از اتاق دستگاه یا محفظه اکوستیک قرار گیرد.
طرح اتاق برای موارد زیر مهم است:
• عملکرد ، تعمیرپذیری، تهویه، سهولت کار، و امنیت الکتریکی؛
• زیباییشناسی اتاق دستگاه؛
ب-2. طرحهای توسعه آتی باید در حین تعیین اندازه اتاق لحاظ شود.
ب-3. ورودیهای کافی باید برای اتاق تدارک دیده شود تا وارد کردن و قرار دادن دستگاه به آسانی انجام شود.
پ – تهویه اتاق:
پ-1. تهویه اتاق دستگاه برای زدودن گرمای حاصله از دستگاه و آلترناتور و تجهیزات آن، و تدارک هوای پاک و تازه ضروری است. الزامات تهویه برای تمام موتورها ضروری است (به جدول (1) مراجعه شود).
تهویه نامناسب میتواند منجر به موارد زیر شود:
• قابلیت اتکا و عملکرد ضعیف دستگاه ژنراتور دیزل
• بهرهوری ضعیف سوخت
• خطاهای نارسایی موتور، آلترناتور، و قطعات الکتریکی
• شرایط کاری تحملناپذیر به علت دمای زیاد اتاق.
پ-2. برای نصب دستگاه رادیاتور سوار بر دیزل ژنراتور، هوای طبیعی کافی برای عملکرد مطلوب دستگاه مورد نیاز است. هوا باید از انتهای آلترناتور به موتور جریان داشته باشد.
پ-3. ممکن است در برخی از پروژهها تهویه مازاد ( فن یا هواکش ) برای موتورهای خنک شونده با رادیاتور در اتاقهای آکوستیک طراحی گردد. طراحی رایج برای این موارد، در طرح بالا نشان داده شده است.
پ-4. معمولا فن تخلیه هوای داغ باید فقط پس از این که کارکرد دستگاه متوقف شد، برای جلوگیری از اتصال کوتاه هوای ورودی و خروجی شروع به کار کند.
برای موتورهای خنکشونده با تبادلگر گرمایی، سیستم تهویه اجباری مورد نیاز است. به چند روش میتوان به این هدف دست یافت که در ادامه به شرح آنها پرداخته میشود.
روش اول :
تدارک هوای آزاد و طبیعی از سمت عقب دستگاه و خروج هوای داغ از طریق فنهای جریان محوری از سمت جلوی دستگاه.
روش دوم :
تدارک هوای اجباری از طریق فنهای جریان محوری در سمت عقب دستگاه و خروج هوای داغ از طریق توریهای تدارک دیده شده در سمت جلوی دستگاه.
روش سوم :
تدارک هوای اجباری در محل نصب دستگاه از طریق فنهای جریان محوری و خروج هوای داغ از همین طریق . ظرفیت فن خروجی باید کمتر از 70 تا 75 درصد ظرفیت فن تأمین هوای ورودی باشد.
در تمامی پروژههایی که دیزل ژنراتور در اتاق دیزل نصب شده است باید برای جلوگیری از به چرخش در آمدن مجدد هوای داغ احتیاط شود. در برخی موارد میتوان با لحاظ کردن مستقیم باد طبیعی به هدف مورد نظر دست یافت.
توجه: برای اطلاع از کمیتهای موارد نیاز تهویه هوا به جدول (1) مراجعه شود.
در همین مورد، دو نکته شایان توجه وجود دارد:
- نرخ جریان هوا باید با توجه به هوای تنفس موتور و اتلاف حرارتی با افزایش دمای مجاز در محوطه اطراف دستگاه انتخاب شود.
- سر ثابت فن باید به سمت محدوده ناحیه مکش هوا و خروجی هوای داغ نصب شود.
حداکثر دمای قابل افزایش در اتاق دستگاه دیزل ژنراتور بهاین صورت است:
در دمای محیط تا 40 درجه، به اندازه 10 درجه. در دمای محیط بین 40 تا 43 درجه، به اندازه 7 درجه. در دمای محیط بالاتر از 45 درجه، به اندازه 5 درجه.
توجه: برای نصب دستگاه رادیاتور سوار بر موتور، افزایش دمای مجاز رایج در حدود 7 درجه است.
فرمول کمیت تهویه هوا :
گزینه یک: مقدار جریان هوای مورد نیاز در واحد CFM:
H بار گرمایی با واحد btu/min و Δ T دارای واحد درجه فارنهایت است. احتراق موتور در CFM است.
گزینه دو: مقدار جریان هوای مورد نیاز در واحد m3/min (متر مکعب بر دقیقه):
که در آن H بار گرمایی در واحد kW است و ΔT در واحد درجه سانتیگراد. احتراق موتور نیز در واحد متر مکعب بر دقیقه میباشد.
بررسی میدانی برای تهویه مناسب :
1- دستگاه را در حالت بار کامل (بار رایج) در حدود یک ساعت به کار ببندید تا دما در اتاق دستگاه پایدار شود.
2- دمای هوای محیط را اندازه بگیرید (دمای محیط باید خارج از اتاق دستگاه و در سایه اندازه گرفته شود).
3- دمای هوای داخل اتاق دستگاه را اندازهگیری کنید. این دما باید در نزدیکی ورودی پاک کننده هوای موتور اندازهگیری شود.
4- تفاوت دو دمای ذکر شده ΔT را محاسبه کنید.
5- برای حصول اطمینان از مناسب بودن تهویه، ممکن است اندازهگیری جریان هوای واقعی با یک آنمومتر لازم شود.
ت – پایهگذاری:
ت-1. دستگاه را بر روی خاک سست یا شن نصب نکنید، مگر درصورت نصب دستگاه به صورت موقت.
ت-2. طراحی پایهگذاری باید با توجه به ظرفیت تحمل امن خاک و بار دینامیک و استاتیک دستگاه طراحی شود. صفحات ضدلرزش برای کاهش لرزش دستگاه و انتقال صدا به سازههای اطراف منظور شود.
ت-3. عمق پایهگذاری باید توسط مشتری و مشورت با مهندس معتبر تعیین شود که به بار دینامیک و استاتیک دستگاه و شرایط خاک بستگی دارد.
ت-4. طول و پهنای پایهگذاری باید حداقل به اندازه 150 میلیمتر بیشتر از اندازه محیط اکوستیک باشد.
ت-5. از استحکام بتن پیش از قرار دادن دستگاه بر روی آن اطمینان حاصل نمایید.
ت-6. توصیه میشود ارتفاع پایهگذاری به اندازه 150 میلیمتر نسبت به سطح زمین ایجاد شود. این امر باعث حفظ تمیزی دستگاه میشود. برای نواحی دارای بارندگی شدید، ارتفاع بیشتر و بارانی (الزامی نیست) برای جلوگیری از ورود آب و نیز امنیت کاربر مورد نیاز است.
ت-7. سطح ارتفاع پایهگذاری باید با شلنگ تراز در ناحیه سوارکردن فریم بررسی شود و باید دارای حداکثر خطای 5 میلیمتر برای 750 kVA و بیشتر باشد. برای دستگاههای کمتر از 750 kVA ، حداکثر خطای 2 میلیمتر قابل قبول است. بین فریم دستگاه و سازه عمرانی باید توفال فلزی تعبیه شود تا بارگذاری دستگاه، به صورت یکنواخت انجام گیرد.
ت-8. صفحات ضد لرزش دستگاه باید در موارد قرارگرفتن بر روی پایه و زیر فریم دستگاه به صورت یکنواخت بارگذاریشوند.
ت-9. خدماتگیری از مهندس سازه برای طراحی پایهها و انجام تحلیل در صورت نیاز، توصیه میشود.
ت-10. برای کابلگذاری باید در کارهای عمرانی، باید فراز و نشیب با توجه به شرایط محل، لحاظ شود. در صورت خاتمه کابل در داکت عبور، نیازی به حفاری نیست اما مراقبتهای مورد نیاز باید لحاظ شود.
ت-11. در صورت نیازمندی خاص، پایه باید نسبت به سازه، ایزوله باشد.
ت-12. دستگاههای دیزل ژنراتور مجهز به لرزه گیر، میتوانند لرزشهای انتقالی با پایه را تا 80% کاهش دهد.
ت-13. باید شرایط ویژه برای نواحی لرزهای در حین انتخاب و نصب دستگاه، مورد توجه قرار گیرد.
ت-14. توصیههای نصب دستگاه ژنراتور دیزل با مقدار kVA پایین.
- پایه و ناحیه موقعیت دستگاه باید ظرفیت تحمل بار استاتیک و دینامیک مورد نیاز را داشته باشد که معمولا 2.5 برابر بار استاتیک در حالت کارکرد است.
- ارتفاع سطح را تا 150 میلیمتر بالاتر از سطح زمین انتخاب کنید تا از وارد نشدن آب باران به محفظه آکوستیک و زنگ نزدن ریل اصلی اطمنان حاصل شود.
- میتوان برای قرار دادن، زمین را تقویت نمود و یا سازهای را که از کف دارای ارتفاع میباشد انتخاب نمود. این دو گزینه در دو شکل پایین نمایش داده شدهاند:
ث – باربرداری (تخلیه بار):
ث-1. تدارک حمل دستگاه، توسط یک محفظه با ریل پایه انجام میشود. دستگاه را از روی ریل با مهارهای حمل مناسب یا طناب فولادی و یا زنجیرهای مستحکم و با ظرفیت مناسب و جرثقیل حمل کنید تا هیچ آسیبی به مخزن روغن، تهویه کننده هوا، لولههای رادیاتور و… نرسد.
ج- سیستم هوا :
ج-1. برای نشان دادن شرایط فیلتر (خفگی)، همه موتورها مجهز به شاخص خلا میباشند. محدودیت ورود هوا برای فیلترهای خفگی تمیز در جدول زیر آمده است:
روند بررسی محدودیت هوا :
موتور را در حالت (RPM) دور بر دقیقه مجاز و بار مجاز استفاده کنید و محدودیت فشار سنج آبی را مانند شکل زیر ثبت کنید:
ج-2. محدودیت زیاد، منجر به موارد زیر میشود:
• اختلال در فیلترکردن هوا
• مصرف زیاد مایع روغنکاری و سوخت
• توان کم
• دود سیاه
• نقص شارژر توربو
ج-3. در مورد موقعیتهای دارای گردوغبار (مانند سنگشکن، اماکن ساختوساز، صنایع سیمان معادن و…) فیلترهای مکش هوای الزامی در سایبان و توریهای شنی باید با توجه به شرایط محیطی منظور شوند.
ج-4. در صورت وجود فیبر و الیاف در محیط، باید برای عدم مکیدهشدن فیبرها به دستگاه تهویه هوا اقدامات لازم صورت گیرد. در این موارد، باید پردههای هوا و مجاری هوا تدارک دیده شود.
ج-5. باید احتیاط شود که هیچ فیبر یا الیافی، جریان هوای آلترناتور را مسدود نکند.
چ – سیستم خروجی اگزوز:
چ-1. سیستم خروجی دارای طراحی خوب، گازهای خروجی را از سیلندر موتور جمعآوری میکند و آنها را به سرعت و با صدای کم خارجمیکند. سیستم اگزوز خروجی باید برای به حداقل رساندن فشار پشتی و محدودکردن آن برای حداکثرکردن بهرهوری مدلهای موتور خاص طراحی شود. مطلوب است لولههای اگزوز، به سمت بالا لولهکشی شوند تا گاز خروجی آسانتر خارج شود.
محاسبه و انتخاب قطر مجرای اگزوز برای دستگاههای ژنراتور دیزل
چ-2. فشار پشتی زیاد اگزوز منجر به موارد زیر میشود:
- کمصرفگی سوخت
- دمای خروجی زیاد و خطاهای ناشی از آن
- عملکرد ضعیف موتور
- دوام کم موتور
محدودیتهای فشار پشتی اگزوز:
فشار پشتی اگزوز نباید از محدودههای جدول پایین عبور کند. سرعت خروج از اگزوز 35 تا 40 m/sec اغلب مطلوب است، اما همینطور به پیکربندی واقعی لوله نیز بستگی دارد. برای اطلاعات بیشتر به جدول ذیل مراجعه شود.
در نصب دستگاه ذیزل ژنراتور، داشتن حداقل 20% زیرسازی طراحی در محدودیت مجاز و مقدار فشار پشتی توصیه میشود.
چ-3. استفاده از انگشتانه در حین عبور دادن لوله از دیوار بتنی اجباری است. برای حرکت و انبساط آسان لوله، خالی بودن اطراف لوله در دیوار نیز اجباری است.
چ-4. لولهکشی اگزوز در درون اتاق دستگاه باید با پشم سنگ دارای حداقل ضخامت 50 mm و چگالی 64 kg/m3 پوشیده شده با روکش آلومینیمی 24/26SWG برای حداقل کردن تشعشع در اتاق دستگاه عایق شود. تشعشع تقریبی گرما پس از عایقکاری حدود 1 kW بر واحد طول لوله اگزوز است.
چ-5. لوله اگزوزی که انعطافپذیر است باید طول آزاد در حین نصب نمودن داشته باشد. آرایش لولهکشی توصیه شده با موقعیتهای حمایت در طرح زیر نمایش داده شده است. در هر 6 تا 10 متر از خط لوله اگزوز افقی، با در نظر داشتن حرکت محوری 30 تا 40 میلیمتر و حرکت عرضی 10 میلیمتر، یک حلزونی اضافی لازم است. باید با استفاده مناسب از نقاط تعلیق سفت و همچنین انعطاف پذیر، نوسانات دمایی به حداقل برسد. یک نقطه حمایت ثابت محکم باید برای حلزونیهای اضافی برای توربوشارژر تدارک دیده شود که باید بلافاصله بالای حلزونی اضافی قرار گیرد تا از انتقال نیروهای ناشی از وزن، انبساط گرمایی، یا انبساط عرضی لوله اگزوز به توربوشارژر جلوگیری کند. همچنین حلزونیهای انعطافپذیر باید پس از صداخفهکن اگزوز قرار گیرد.
چ-6. موقعیت سنجش فشار پشتی در شکل زیر نشان داده شده است.
چ-7. محافظ باران 90 درجه باید برای مجرای اگزوز تدارک دیده شود. توصیه میشود امتداد افقی لوله اگزوز، از موتور شیب به پایین داشته باشد. برای جلوگیری از ورود آب باران یا ورود مایع چگالیده شده به موتور، لوله زهکشی باید پس از صداخفهکن تدارک دیده شود.
چ-8. موقعیت صداخفهکن در نزدیکی موتور باعث تضعیف صدا میشود.
چ-9. برای خارج کردن هوا در بالای ارتفاع ساختمان، حداقل ارتفاع اگزوز باید بر اساس نرمهای کنترل آلودگی محلی طبق مراحل زیر تعیین شود:
1. برای دستگاههای زیر 800 کیلو وات :
H = h + 0.2 x √kVA
که H ارتفاع دودکش اگزوز و h ارتفاع ساختمان است.
2. برای دستگاههای بالای 800 کیلو وات : حداقل 30 متر.
3. در صورتی که ارتفاع ساختمان بیش از 30 متر باشد: ارتفاع دودکش برابر است با ارتفاع ساختمان به علاوه حداقل 6 متر.
چ-10. خروجی دو موتور را میتوان قبل یا بعد از صداخفهکن متصل نمود. در این صورت باید اطمینان حاصل نمود که قطر مجرای اصلی با توجه به فشار پشتی و معیارهای سرعت خروج تعیین شود.
به دلیل چگالش، احتمال ورود گاز خروجی به موتور غیر فعال، و کمبود سیستم تشخیص خطا، استفاده از سیستم اگزوز مشترک برای چند دستگاه توصیه نمیشود.
چ-11. در صورت استفاده از دودکش مشترک، باید به موارد زیر توجه شود:
1. قطر مجرای اگزوز دستگاه مجزا باید با توجه به فشار پشتی و معیارهای سرعت خروج تعیین شود.
2. ورودی مجرای دستگاه به دودکش باید دارای زاویه 45 درجه باشد.
3. باید حداقل 1.5 متر فضا بین نازلهای دو مجرای متصل به دودکش وجود داشته باشد.
4. مجرای دستگاه باید به اندازه حدودی 25 میلیمتر به دودکش تجاوز داشته باشد.
5. برای هر مجرای افقی دستگاه باید پیش از ورود به دودکش، نقطه زهکشی چگالش وجود داشته باشد.
6. قطر لوله دودکش باید با توجه به فشار پشتی و سرعت گاز خروجی و لحاظ کردن همه دستگاههای مرتبط تعیین شود.
چ-12. در صورت نیاز به اسکرابر خیس برای اگزوز با توجه به مقررات مکان، باید به نکات زیر توجه شود:
1. محدودیت فشار پشتی اگزوز رعایت شود.
2. تعمیر و نگهداری اسکرابر باید با توجه به توصیههای سازنده انجام شود.
3. احتیاطهای لازم باید در طراحی خروجی لحاظ شود تا از ورود بخار یا گاز چگالیده شده به دستگاههای غیر فعال جلوگیری شود.
ح – سیستم سوخت :
الف – سیستم سوخت دیزل:
مشخصات سوخت دیزل باید مطابق استاندارد IS 1460 باشد.
ح-1. محدودیت زیاد سوخت منجر به موارد زیر میشود:
- توان کم
- توقف دیر هنگام
- سوختن موتور
ح-2. برای دستگاههای تا 550 kVA مخزن سوخت در داخل شاسی دستگاه قرار دارد. برای دستگاههای تا 700 kVA به بالا مخزن با ظرفیت 1000 لیتری روزانه باید برروی کف یا 300 میلیمتر بالای سطح کف دستگاه قرار گیرد تا سر مکش بر ورودی پمپ سوخت قرار گیرد. ارتفاع مخزن باید برای تحقق این مسأله مناسب باشد (حداقل سطح مخزن، حدود 150 میلیمتر بالاتر از ورودی سوخت موتور باشد). از چکهنکردن خطوط سوخت دیزل و عدم نفوذ هوا حتی در صورت کار نکردن دستگاه برای مدت طولانی اطمینان حاصل کنید.
ح-3. طراحی مخزن سوخت:
- اندازه باید برای حداقل یک شیفت کار کردن یا 1000 لیتر کافی باشد.
- برای تدارک حداقل 5% فضای گسترش، گلویی مناسب باید تعبیه شود.
- تهویه تنفس الزامی است.
- برای تمام اتصالات از مهر و موم لوله Loctite 557 استفاده کنید. از نوارهای تفلون استفاده نشود.
- خطوط مکش و برگشت باید حداقل به اندازه 300 میلیمتر جدا از هم باشند.
- گالوانیزه کردن در مخزن سوخت توصیه نمیشود.
- ایجاد کردن سوراخ دست برای نظافت و صفحات فیلتر شبکه سیمی در نقاط فیلتر الزامی است.
ح-4. برای لولهکشی سوخت از مخزن سوخت تا موتور، باید از لوله CS بدون درز استفاده شود. شلنگهای انعطافپذیر از مخزن سوخت تا موتور، باید اتصال نهایی بین لوله MS و موتور را انجام دهد (لوله های ERW مجاز نیستند).
ح-5. لولههای سوخت باید عاری از چکهکردن باشند. لولههای مسی قابل قبول نیستند، چرا که با دیزل واکنش میدهند.
ح-6. برای اطلاع از اندازههای خطوط سوخت برای لولهکشی کمتر از 10 متر به جدول (1) مراجعه کنید.
ح-7. موقعیت مخزن سوخت باید به گونهای باشد که مانع از حرکت افراد یا تهویه هوا نشود.
ح-8. سیستمهای واقع در محیطهای بسته دارای تایید اعتبارند. تنها باید هوای خروجی خارج شود و تهویه مناسب صورت گیرد.
خ- سیستم خنکسازی:
سه نوع سیستم خنکسازی وجود دارد:
• رادیاتور با تحریک موتور در مدار اصلی.
• رادیاتور جدا در مدار اصلی.
• تبادلگر حرارتی صفحهای (PHE) بارادیاتور مجزا در مدار ثانویه، و PHE با برج خنکسازی در مدار ثانویه
خ-1. رادیاتور با تحریک موتور در مدار اصلی:
سیستمها معمولا برای دماهای محیطی تا 45 درجه طراحی میشوند.
برای آگاهی از خنکساز مورد استفاده در مدلهای متنوع موتور، به جدول زیر مراجعه نمایید:
خ-2. رادیاتور مجزا در مدار اصلی:
برای این رادیاتور در مدار خنکسازی اولیه باید به نکات زیر توجه شود:
1. افت فشار مجاز موتور.
2. حداکثر ارتفاع مجاز رادیاتور با توجه به پایه موتور، 5 سانتیمتر است.
3. حداکثر فاصله مجاز رادیاتور جدا از موتور، 10 متر است.
4. قطر لوله آب خنکسازی باید با توجه به سرعت جریان خنکسازی و افت فشار در مدار لحاظ شود.
5. در حین انتخاب رادیاتور مجزا، ترکیب خنکساز مانند EG Compleat 50:50 یا DCA@ با آب باید در نظر گرفته شود.
6. برای انتخاب رادیاتور مزا، باید دمای محیطی مکان لحاظ شود.
خ-3. مدار خنکسازی ثانویه:
برج خنکسازی در مدار ثانویه باید با توجه به پارامترهای زیر انتخاب شود:
• نرخ جریان آب.
• نمایه دما 28/32/42 درجه سانتیگراد.
• بار حرارتی.
توصیههای رایج در این خصوص در جدول زیر آمده است.
حداکثر ارتفاع مجاز برای نصب برج خنکسازی با توجه به پایه دستگاه، 10 متر است. مصرف آب خنکسازی برای برج خنکسازی معمولا 1.6 تا 2% از سرعت جریان آب است.
راهنماییهای رایج مربوط به رادیاتور:
- در حین انتخاب سر پمپ چرخش آب، ارتفاع رادیاتور مجزا را باید لحاظ نمود.
- موقعیت مناسب رادیاتور مجزا برای بهرهبرداری مؤثر از آن حیاتی است. در این مورد، خنککننده همان هوای محیط است. پس برای داشتن حداکثر بهره، باید هوای آزاد در اطراف آن وجود داشته باشد. هوایی که به درون مکیده میشود، نباید دارای رسانای داغ خارجی مانند خروجی موتور یا خروجی کوره باشد.
- نباید هیچ مانعی در خروجی فن وجود داشته باشد که از آن هوای داغ به بیرون میرود (از جمله سقف).
- توصیه میشود که نصب رادیاتور مجزا در ارتفاع 1.2 متر در بالای سطح زمین باشد.
- در صورت نصب چند رادیاتور، فاصله بین آنها باید حداقل 2 متر باشد.
- در صورت نصب دستگاه بر روی بام، برای آگاهی از بار مجاز کف، مشخصات ساختمان را بررسی نمایید و با یک مهندس معماری یا عمران مشورت نمایید.
پمپ چرخش آب:
- پمپ چرخش آب باید در سطح رادیاتور مجزا نصب شود.
- این پمپ باید با قفل از نوع مکانیکی انتخاب گردد.
- نصب درجههای فشار و دما در ورودی و خروجی تبادلگر حرارتی برای داشتن ارتباطات آب خام اجباری میباشد.
- باید برای برج خنکسازی با شبکه به اندازه 1 mm، پیش از مکش پمپ چرخش آب خام، صافی از نوع سطلی (گلدانی) نصب شود. مکش پمپ چرخش آب خام
- باید برای رادیاتور مجزا با شبکه به اندازه 1 mm، پیش از مکش پمپ چرخش آب خام، صافی از نوع Y نصب شود.
- شیرهای غیر برگشتی باید در ورودی پمپ چرخش آب استفاده شود.
- پمپ چرخش آب باید برای مقادیر اضافی در چرخه، به صورت آماده به کار استفاده شود.
مفاصل انعطافپذیر:
لولههای آب خام باید برای ایزوله کردن ارزشهای موتور و اجتناب از فشار ناخواسته برروی تبادلگر حرارتی و لولهکشی، توسط اتصالات و شلنگهای انعطافپذیر به تبادلگر حرارتی موتور متصل شوند. طرح مربوط به این مورد را میتوان در شکل زیر مشاهده نمود:
لوازم و لولهها:
لوله نوع B مدل MS ERW باید برای آب خام استفاده شود. در صورت استفاده از لولههای آهنی گالوانیزه باید آنها را در لبهها با اتصالات مناسب حمایت کرد. جوشکاری باعث از بین رفتن خواص گالوانیزه میشود. قطر لوله باید با ملاحظه سرعت رایج آب که حدود 2 m/s است انتخاب شود.
برای ایزوله کردن موتور و رادیاتور مجزا باید شیرهای پروانهای در هر دو طرف استفاده شوند تا در حین تعمیر و نگهداری ژنراتور یا رادیاتور مجزا، کل سیستم مجبور به داشتن زهکشی نشود.
خنکساز سوخت:
برای دستگاههای QSK50/60/78، باید برای خنکسازی سوخت،از خنکساز سوخت مجزا استفاده شود. محدودیتهای سیستم سوخت باید در حین نصب خنک ساز سوخت در سیستم خنکسازی مجزا لحاظ شود. شلنگ انعطافپذیر باید در اتصالات ورودی و خروجی موتور تعبیه شود.
مشخصات آب رادیاتور:
آب مورد استفاده در سیستم رادیاتور باید دارای مشخصات زیر باشد :
در صورت عدم سازگاری خواص با مشخصات بالا ممکن است موارد زیر پیش بیاید:
- شکلگیری پوسته.
- گرمایش بیش از حد دستگاه.
- خوردگی تجهیزات.
در صورت قابل قبول نبودن آب خام، نصب دستگاه نرمکننده آب یا زداینده نمک لازم است.
مخزن تخلیه هوا: (هوا زدا)
خ-4. برای رادیاتور مجزا در چرخه اصلی:
باید از یک مخزن هوا زدایی مناسب استفاده شود (معمولا به اندازه 15% ظرفیت حجم سیستم). مخزن باید در بالاترین نقطه کل سیستم خنک سازی (حداقل 0.5 متر بالاتر از رادیاتور) قرار داده شود. دو مخزن مجزا باید برای سیستمهای LTA و JW استفاده شود. برای تهویه هوای سیستم خنکسازی، خطوط تهویه باید از موتور به مخزن با هر حلقه و شیب رو به بالا متصل شوند.
خ-5. برای رادیاتور مجزا در چرخه ثانویه:
مخازن هوازدایی مناسب در چرخه هوا زدایی اصلی به عنوان بخشی از مجموعه تبادلگر حرارتی صفحه ای قرار میگیرد. برای تهویه هوای سیستم خنکسازی، خطوط تهویه باید از موتور به مخزن با هر حلقه و شیب رو به بالا متصل شوند.
تانک جبرانی اضافی با ظرفیت 500 لیتر باید در ارتفاع حداقل 0.5 متر بالای رادیاتور قرارگیرد و خط جبران باید به خط مکش پمپ آب وصل شود. از تهویه مناسب کل سیستم خنکسازی اطمینان حاصل شود.
برای تهویه هوا در حین شارژ کردن اولیه، باید شیر تهویه دستی در اتصالات ورودی و خروجی رادیاتور قرار گیرد.
د- سیستم الکتریکی باطری:
د-1. باطریهای رایج شروع کار دستگاه به همراه دستگاه عرضه میشوند. عمر مفید این باطریها حدود شش ماه است و اگر راهاندازی دستگاه به تعویق بیفتد، این باطریها باید شارژ قطرهای شوند تا دچار نقص نشوند. برای شارژ باطری، منبع انرژی ثانویه مورد نیاز است.
د-2. باطریهای غیر از باطریهای عرضه کامینز نیز به صورت شارژ شده عرضه میشوند.
د-3. باطریها باید برروی پایه چوبی و ترجیحا در نزدیکی موتور قرار گیرند. روپوش چوبی یا اکریلی با تهویه مناسب می تواند از ترمینالهای باطری محافظت نماید. به شکل مربوطه مراجعه شود.
د-4. برای اطلاع از ظرفیت باطریها و اندازههای کابل مدلهای متنوع موتورها به جدول مربوطه مراجعه شود. اندازههای کابلها برای حداکثر طول 2 متر هستند. در صورت بیشتر بودن طول، برای به حداقل رساندن گرمایش بیش از حد کابل و حداقل افت ولتاژ، اندازه کابل باید افزایش یابد.
د-5. در صورت کار با سوختهای پیشرفته موتوری، یک شارژر باطری خارجی باید دایما باطریها را در حالت شارژ کامل نگه دارد.
جدول د-4.تمام نرخها اصلی هستند، به جز مواردی که حرف S به معنای نرخ آماده به کار است. باطریهای Pulse lite معمولا توسط DBU عرضه میشوند.
ذ- کنترل موتور و دستگاه ژنراتور دیزل:
کنترل دستگاه ژنراتور به صورت محلی توسط یک صفحه کنترل مختص خود انجام میشود که شامل سیستمهای کنترل، سنجش، نمایش هشدار و ارتباطات مشتری میباشد.
ذ-1. پیش از اتصال هر گونه برق به کنترل کننده PCC، از اتصال صحیح قطبهای باطری اطمینان حاصل نمایید.
ذ-2. برقراربودن سر سیمها را با تماس لحظهای به بدنه دیزل را بررسی نمایید.
ذ-3. پیش از انجام هر گونه کار جوشکاری بر روی دستگاه، تمام اتصالات مهار به سیستم کنترل موتور و PCC را جدا کنید. در غیر این صورت به آنها آسیب خواهد رسید. همچنین قبل از هر گونه کار جوشکاری یا تعمیر و نگهداری، باطریهای شروع به کار دستگاه را خارج نمایید.
ذ-4. پیش از تعمیر باطری اطمینان حاصل نمایید که محفظه آن دارای تهویه مناسب است. به علت وجود گاز هیدروژن ناشی از باطریها، وجود جرقه میتواند باعث بروز آتشسوزی شود.
ذ-5. برای اطلاع از جزییات، همیشه به کتابچه کالا و طرح سیمکشی مراجعه کنید.
ذ-6. کابل تسهیم بار (مس با ضخامت 1.5 میلیمتر مربع) باید بین تمام پنلهای PCC دستگاهها و منطق پایه اولیه وصل شود.
• سیستم مدیریت ساختمان (BMS):
کنترلکننده PC 3.3 دارای ویژگی اجرای سیستم مدیریت ساختمان از طریق پروتکل RS485 است. برای نمایش دادهها باید نگاشت رجیستر به BMS انجام شود.
کنترل کننده PC3201 نیاز به یک عدد کارت modlon اضافی و یک عدد کارت Lonworks برای اجرای BMS از طریق پروتکل RS485 است. برای نمایش دادهها باید نگاشت رجیستر به BMS انجام شود. برای دستگاههای متعدد، یک کارت modlon برای 8 دستگاه و یک کارت lonworks برای هر دستگاه مورد نیاز است.
سه نوع عملکرد خطای خودکار اصلی وجود دارد:
1- سیستم عملیاتی به طور خودکار 10 ثانیه پس از قطعشدن منبع برق معمولی با بار معمولی بر روی موتور شروع به کار میکند. این نوع عملیات، یک شوک دمایی را به موتور وارد میکند.
2- سیستم عملیاتی به طور خودکار 10 ثانیه پس از قطع شدن منبع برق شروع به کار میکند اما با بار تدریجی بر روی موتور با بار اولیه کم. بدین ترتیب هیچ شوک دمایی ایجاد نمیشود.
3- سیستم عملیاتی به طور خودکار پس از قطع شدن منبع برق معمولی با بار تدریجی شروع به کار میکند. هیچ شوک دمایی ایجاد نخواهد شد.
برای عملیات نوع اول، توصیه میشود از خنککننده و مایع روغنکاری استفاده شود.
استفاده از خنککننده و مایع روغنکاری در دو نوع دیگر، بستگی به شرایط دارد (دمای زیر 4 درجه سانتیگراد مناسب است).
